Nowości :: O rasie :: Nasze psy :: Szczenięta :: Galeria :: Nasze Hobby :: Linki :: Kontakt

O rasie...

Basset artezyjsko - normandzki jest jednym z najbardziej inteligentnych i wesołych psów gończych. Oprócz pierwszorzędnych cech psa myśliwskiego to także ceniony pies do towarzystwa dla całej rodziny. Jeśli będzie mógł żyć w ciągłym kontakcie z właścicielem, będzie najszczęśliwszy. To pies uwielbiający ludzką obecność, pełen serca, niezwykle przywiązany do swoich właścicieli. Doskonale czuje się zarówno w ludzkiej jak i w psiej sforze. Bardzo dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami - niekoniecznie psami.

Pamiętajmy, że Basset to pies myśliwski. Jeśli ma doświadczenie w polowaniach to bezbłędnie głosi ślad, nie zmyli tropu i nie zejdzie z niego samowolnie. Może polować w sforze lub w pojedynkę. To tropiciel o silnym, niskim głosie i doskonałym węchu. Sprawdza się w terenie otwartym jak i w najgęstszych zaroślach. Podczas polowania korzysta ze swojej wytrwałości i inteligencji, ścigając zwierzynę - nie daje jej na moment odetchnąć.

Pochodzi z Francji, gdzie jest bardzo popularny. W Europie często pozostaje ciekawostką wystaw kynologicznych. W Polsce basset artezyjsko normandzki jest psem unikatowym. Jako hodowla tych przepięknych psich osobistości zachęcamy do kontaktu z nami w razie pytań i wątpliwości. Chętnie opowiadamy o naszych bassetach i zawsze jesteśmy otwarci na odwiedziny.



Trochę historii...

Basset artezyjsko normandzki to pies stworzony do polowań z bronią palną na króliki i zające. Chociaż podejmuje także ślad dzika.

Psy te pochodzą od dużych psów gończych. Ich krótkie nogi powstały w skutek mutacji genetycznej. Zjawisko to występuje także u innych zwierząt.

W kraju z którego pochodzą - Francji- występowały 2 typy bassetów (artezyjski i normandzki) hodowanych przez dwóch niezależnych hodowców : hrabiego le Coutelux de Canteleu i Louis Lane . Typ normandzki - dosyć ciężki i łagodny, oraz artezyjski - w porównaniu z normandzkim lekki, zwinny. Z ich skrzyżowania powstał wyśmienity pies myśliwski. Od 1890 r. hodowany w czystości rasy jako basset artezyjsko normandzki



Charakter

Cierpliwy i sympatyczny. Serca podbija swoim wyglądem - smutnego klauna. Bardzo inteligentny, dynamiczny, samodzielny oraz posłuszny. Ma wszystkie zalety pierwszorzędnego psa gończego. Jest obdarzony silnym instynktem terytorialnym (doskonale pilnuje swojego domu) oraz basowym i donośnym głosem. W styczności z nim, żaden "domownik na gapę" - nie wygra. Mając go za członka rodziny nie musisz się już martwić niechcianym zwierzakiem czy "wścibskim sąsiadem".

Żyją stosunkowo długo. Jego odejście wiązać się będzie z ogromną pustką i żalem, ponieważ wobec swojego właściciela zawsze jest miły serdeczny, wierny i bardzo przyjacielski.

Bassety uwielbiają wszelkiego rodzaju gry i zabawy, dlatego te bardzo ruchliwe zwierzęta sprawdzają się doskonale w chowaniu z dzieckiem. Młodzi mieszkańcy muszą jednak pamiętać, aby czworonożnego przyjaciela nie ciągnąć za długie uszy i uszanować jego prawo do dziennej drzemki.

Mimo upływu lat pies ten chętnie chodzi do lasu w późniejszym wieku. Posiada krótkie, mocne (mogą być wygięte) na zewnątrz kończyny przednie, łopatki skośne i umięśnione, uda okrągłe i mocno umięśnione, stawy skokowe mocne stosunkowo nisko osadzone i wyraźnie kontowane. Ma żelazne zdrowie. Sierść łatwa w pielęgnacji. Jest wytrwały, łatwy do ułożenia, inteligentny, przywiązany do swojego właściciela. Doskonale głosi ślad, nigdy nie zmyli tropu i nie zejdzie z tropu samowolnie. Nie będzie ślepo ścigać zwierzyny ponieważ zdaje sobie sprawę że na swych krótkich nogach czasami nie ma szans jej dopaść. Będzie korzystać ze swojej wytrwałości i inteligencji. Będzie cały czas tropić i głosić aż do podprowadzenia zwierzyny na linię strzału. Ma szalenie czuły węch, niski silny głos, jest bardzo cierpliwy, chętnie chodzi na polowania. Wymaga dbałości o naukę posłuszeństwa, okazywania stanowczości lecz nie powinno się wobec niego być zbyt wymagającym. Chętnie się uczy. Kocha ruch na powietrzu. Naukę powinno rozpocząć się we wczesnej młodości, będzie pamiętać to czego się nauczył do końca życia. Przetrenowanie takiego psa zniechęca go do pracy. Nie powinno się go karcić za popełnione błędy . Powinno się go nagradzać to daje lepsze efekty.



Przydatne informacje

Jest to pies gończy, który uwielbia ludzką obecność i sympatię. Nie jest tak wygodnicki i ciepłolubny jak basset hound, ale uwielbia w domowym zaciszu wyciągnąć się na miękkich poduszkach. Jego długość nie przeszkadza mu we wskakiwaniu do tapczan czy krzesła Doskonale czuje się w domowych pieleszach ale równie dobrze czuje się wśród pobratymców na zewnątrz domu .

Żywienie
Pamiętajmy, żeby ze względu na jego wzrost i długość uszu umiejętnie dostosować miskę. Dzienne zapotrzebowanie basseta to około 220 g chudego, drobno pokrojonego mięsa, do tego 110 g gotowanego ryżu, makaronu lub płatków i około 110 g gotowanych warzyw. Dodatkowo posiłki powinny być wzbogacane o dodatek witamin i minerałów. Można stosować doskonałej jakości gotowe karmy - ale kwestia karmienia to temat rzeka - więc........ możemy o tym rozmawiać godzinami :-)

Najlepszymi smakołykami, które mogą posłużyć jako nagroda, są dla nich; kość cielęca lub wołowa. Pamiętajmy, że kości z drobiu, królika czy jagnięcia - zwłaszcza gotowane mogą być niebezpieczne, gdyż łupią się na nie ostre groźne drzazgi, mogące przebić jelita. Nie wolno nam także zapominać, że bassety szybko tyją, dlatego należy zadbać o jego codzienny ruch. Pod żadnym pozorem nie można także ulegać jego "maślanym oczkom" proszącym przy stole, ponieważ dojadanie między posiłkami szkodzi jemu zdrowiu.

Zdrowie i pielęgnacja
Bassety cieszą się żelaznym zdrowiem. W stosunku do swojej wielkości długi lecz mocnej proporcjonalnej budowy. Jest to zdrowa rdzenna rasa francuska. Nie ma nic wspólnego z ogólnie przyjętym pojęciem chorowitości bassetów. Trzeba pamiętać jedynie o tym, że przedzierając się przez krzaki w pogoni za zwierzyną często drapie lub kaleczy swoją skórę (jest to związane z jego pasją do tropienia). Należy także uważać na nadmierne słońce, ugryzienia owadów czy kleszczy.

Należy kontrolować stan oczu, nosa , długich uszu, które umożliwiają wentylację ucha środkowego. Bassety są bardzo łatwe i wygodne w pielęgnacyjnym utrzymaniu. Ich krótka, gęsta i przyległą sierść eliminuje wizyty u fryzjera. Zabłocone łapy, brzuch doprowadzamy do porządku za pomocy wilgotnej szmatki. Należy także pamiętać o stanie pazurów, które jeśli, same nie zostaną zdarte, należy podciąć.


Wzorzec rasy

WYGLĄD OGÓLNY:


Pies długi w stosunku do wzrostu, zwarty, budowa głowy przypomina dużego gończego normandzkiego.


WAŻNE PROPORCJE:

Wysokość w kłębie / długość tułowia ok. 5 : 8
Wysokość klatki piersiowej / wysokość w kłębie ok. 2 : 3
Szerokość czaszki / długość głowy ok. 1 : 2
Długość grzbietu nosa / długość czaszki ok. 10 : 10


ZACHOWANIE - CHARAKTER:

Zachowanie: pies o bardzo czułym węchu i zajadły na tropie, o doskonałym głosie, pozwala właścicielowi cieszyć się widokiem swojej pracy na tropie nie zdominowanej zbyt dużą prędkością.
Charakter: wesoły, o bardzo uczuciowej naturze.


GŁOWA:

Czaszka kopulasta, średniej szerokości; guz potyliczny wyraźny. W całości głowa ma suchy wygląd.
Stop zaznaczony, ale nie przesadnie.
Trzewioczaszka:
Nos czarny i szeroki, wystający nieco przed wargi; nozdrza rozwarte.
Wargi: warga górna szeroko przykrywa dolną, nie jest jednak ani zbyt obwisła, ani naciągnięta ku tyłowi.
Kufa w przybliżeniu tej samej długości co długość czaszki; lekki garbonos.
Policzki: skóra na policzkach tworzy jeden lub dwa fałdy.
Zęby: zgryz nożycowy, tzn. siekacze górne ściśle stykają się z siekaczami dolnymi swą wewnętrzną powierzchnią; osadzone są idealnie prostopadle do szczęki.
Oczy owalne, duże, ciemne, kolorem harmonizujące z maścią; spojrzenie spokojne i poważne; śluzówka dolnej powieki może być widoczna, ale nie przesadnie.
Uszy osadzone możliwie jak najniżej, nigdy powyżej linii oczu; wąskie u nasady, skręcone, miękkie, delikatne, bardzo długie, sięgające co najmniej do końca kufy, pożądane spiczasto zakończone.


SZYJA:

Dość długa z niewielkim podgardlem.


TUŁÓW:

Grzbiet szeroki i dobrze związany.
Lędźwie lekko wysklepione.
Biodra nieco ukośne, dzięki czemu zad jest lekko nachylony.
Klatka piersiowa na przekroju owalna, długa, mostek długi, o wydatnej rękojeści, przedpiersie rozwinięte. Boki wypełnione. Dolna linia klatki piersiowej sięga wyraźnie poniżej łokcia.
Żebra długie, sięgające daleko do tyłu.


OGON:

Raczej długi, gruby u nasady, stopniowo zwężający się ku końcowi. W spoczynku koniec ogona powinien sięgać dokładnie do ziemi. Ogon noszony jest szablasto wygięty, ale nigdy nie zakręcony nad grzbietem, a jego koniec nie może być noszony na bok. Pod względem tej cechy zabroniona jest jakakolwiek zmiana wyglądu ogona u psów wystawowych.


KOŃCZYNY:

Kończyny przednie są krótkie i grube, pół-wykrzywione lub nieco mniej niż pół, pod warunkiem, że wygięcie to jest wystarczająco widoczne. Kilka fałdów skóry, nieprzesadnych, występujących na nadgarstkach powinno być traktowane jako dodatkowa zaleta. Prawidłowe kończyny przednie pół-wykrzywione.
Łopatki umięśnione i ukośne.
Łokcie dobrze przylegające do tułowia.
Łapy owalne, nieco wydłużone, palce dość zwarte, o prawidłowej postawie w całości opierają się o ziemię.
Kończyny tylne widziane z tyłu, linia pionowa wychodząca z guza kulszowego powinna przechodzić przez środek podudzia, stawu skokowego, śródstopia i łapy.
Uda pełne i obficie umięśnione.
Stawy skokowe mocne, dość nisko osadzone, stosunkowo dobrze ukątowane, dzięki czemu, gdy pies stoi swobodnie tylne łapy są nieco podstawione. Niewielka fałda skórna na pięcie, utworzona przez nadmiar skóry, nie stanowi wady.
Śródstopia krótkie i mocne.


CHODY:

Regularne, dość swobodne. Ruch spokojny.


SKÓRA:

Sprężysta i delikatna.


OKRYWA WŁOSOWA:

Włos krótki, zwarty, ale niezbyt cienki.
Umaszczenie płowe z czarnym czaprakiem i z białym (trójkolorowe) lub płowe z białym (dwukolorowe). W pierwszym przypadku na głowie powinny znajdować się obszerne, płowo-rude łaty, na każdej skroni powinien znajdować się krąg ciemniejszych włosów. Czaprak lub zastępujące go łaty, składa się z włosów czarnych lub strefowych (dawniej określanych jako maść zajęcza lub borsucza). WZROST i WAGA:

Wysokość w kłębie: psy i suki od 30 do 36 cm z tolerancją do 1 cm dla wyjątkowo pięknych osobników.
Waga od 15 do 20 kg.


WADY:

Głowa: czaszka płaska; czoło szerokie; bruzda czołowa zbyt silnie zaznaczona; uszy płaskie, zbyt okrągłe, grube lub wysoko osadzone i szerokie; oko jasne, okrągłe i kuliste, zbyt widoczna spojówka;
Szyja: krótka
Tułów: linia górna miękka lub zapadnięta; ogon zbyt długi, noszony na bok lub gruby; wyrostek mieczykowaty mostka cofnięty lub niewidoczny; żebra płaskie lub zdeformowane;
Kończyny przednie: łopatka prosta, krótka, niedostatecznie umięśniona; stykające się stawy nadgarstkowe; francuska postawa lub przesadne wykrzywienie; łokcie odstawione na zewnątrz; łapy miękkie; palce rozstawione;
Kończyny tylne: uda płaskie; krowia lub beczkowata postawa;
Włos: miękki, wyraźnie długi lub z frędzlami;
Umaszczenie: głowa z czarnym nalotem;
Zachowanie: osobniki lękliwe.


WADY DYSKWALIFIKUJĄCE:

Brak typu.
Wysokość w kłębie inna niż wymieniona we wzorcu.
Przodozgryz lub tyłozgryz.
Oko bardzo jasne.
Mostek zbyt krótki połączony z brakiem wyrostka mieczykowatego.
Żebra silnie zdeformowane.
Kończyny przednie całkowicie proste.
Kończyny zbyt delikatne.
Głowa ze zbyt dużym ciemnym nalotem.
Zbyt duża ilość czarnego cętkowania co sprawia, że partie biało umaszczone przybierają odcień błękitny.
Osobniki tchórzliwe lub agresywne.
Wnętrostwo jedno lub obustronne.
Poważne wady budowy anatomicznej.
Widoczne wady dziedziczne powodujące kalectwo.


UWAGA:

Samce muszą mieć dwa, prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym

 

© Basset artezyjsko - normandzki :: SEMPER CORDIS ::